کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره487



مولاعلی ع


487 «سَنامُ الدّینِ الصَّبرُ وَ الیَقینُ
 وَ مُجاهَدَةُ الهَوى» 


صبر و یقین و جهاد با نفس از بزرگترین 

پایه‏ هاى دین است.
   


 به تحقیق صبر است ز ارکان دین

    دگر پایه ‏اش هست بى‏ شک یقین

 جهاد است با نفس اصل دگر
‏ تو گر اهل دینى به ارکان نگر
=
کتاب هزارگوهر
سیدعطاء الله مجدی
=
گرد آوری : م.الف زائر


منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره496


مولاعلی ع


496 «شَرُّ الولاةِ مَن یَخافُهُ البَرىُ‏ء» 

بدترین فرمانروایان کسى است

 که بیگناه از وى بترسد.


    بترسد چو از حاکمى بی گناه
    نباشد به بیچارگان او پناه،

بود بدترین حاکم آن زشتخو

 گریزند بسیار مردم از او
=
کتاب هزارگوهر
سیدعطاء الله مجدی
=
گردآور ی: م.الف زائر


منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره489


 مولاعلی ع


489 «سامِعُ الغیبَةُ شَریکُ المُغتاب»


 غیبت شنو شریک غیبت کننده است.

    چو غیبت کند کس تو مشنو از او

    مکن با چنین آدمى گفتگو

 که با او به غیبت تو گردى شریک

 چرا نشنوى جان من حرف نیک‏

==
کتاب هزارگوهر
سیدعطاء الله مجدی
=
گردآوری : م.الف زائر



منبع این نوشته : منبع
غیبت

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره486


مولاعلی ع


486 «سَل عَمّا لا بُدّ لَکَ وَ لا تُعَذّرُ فى جَهلِهِ» 

آنچه را از انجامش ناگریزى و عذرت از ندانستن 

آن پذیرفته نیست بپرس 



نباشد ز چیزى تو را چون گریز، 

ز جهلش نباشى تو معذور نیز، 

بپرس ار ندانى تو آن را درست‏ 

که انجام آن روز و شب کار تو است‏

=

کتاب هزارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

=

گردآوری : م.الف زائر




منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره490



مولا علی ع


490 «شَیئانِ لا یوزَنُ ثَوابُهُما اَلعَفو وَ العَدلُ»


 دو چیز است که اجر آنها را نمى‏ توان سنجید، یکى 

گذشت از گناه و دیگرى دادگسترى

    دو چیز است افزونتر اندر ثواب،

    یکى عفو و بخشش بجاى عقاب
 دگر در گه قدرت است عدل و داد
‏ که مظلوم گردد ز دست تو شاد

=
کتاب  هزارگوهر
سیدعطاء الله مجدی
=
گردآوری : م.الف زائر


منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شمار ه 497


مولاعلی  ع


497 «شَرّ الأَخلاقِ اَلکذبُ وَ النِّفاقُ»

 دروغگوئى و دو روئى بدترین خویها است

    دو روئى بود بدترین خلق و خوى
    به زشتى، دروغ است همسنگ اوى‏

 نفاق از دروغ است و نا راستى‏
 چو ناراستى، قدر خود کاستى‏

=

کتاب هزارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

=

گردآوری : م.الف زائر



منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره498


مولاعلی ع


498 «شَرُّ النّاسِ مَن لا یُقبَلُ العُذرَ
 وَ لا یُقیَلُ الذَّنبَ»


 بدترین مردم کسى است که پوزش را

 نپذیرد و از گناه نگذرد


    مبادا نباشى تو پوزش پذیر،
    که پوزش پذیر است ربّ قدیر

 بپوزش چو کس از گنه نگذرد،
 هم او بدترین خلایق بود

=

کتاب هزارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

=

گردآوری : م.الف زائر



منبع این نوشته : منبع
پوزش

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره490 تا 500


مولا علی ع

490 تا 500

490 «شَیئانِ لا یوزَنُ ثَوابُهُما اَلعَفو وَ العَدلُ»


 دو چیز است که اجر آنها را نمى‏ توان سنجید، یکى 

گذشت از گناه و دیگرى دادگسترى


    دو چیز است افزونتر اندر ثواب،

    یکى عفو و بخشش بجاى عقاب

 دگر در گه قدرت است عدل و داد
‏ که مظلوم گردد ز دست تو شاد
=

491 «شَیئانِ لا یُوازِنهُما عَمَلُُ حُسنُ الوَرَعِ

 وَ َالإِحسانِ اِلى المؤمِنینَ»



 دو چیز است که هیچ کارى با آنها برابرى نمى‏ کند، پارسائى 

بنحو شایسته و نیکى با مؤمنان


    نباشد پسندیده ‏تر از دو کار

    سزد گر تو را هر دو باشد شعار،

 یکى پارسائى بوجه نکو

 دو، احسان بمخلوق اى نیکخو
==

492 «شَیئانِ لا یَعرِفِ قَدرُهُما اِلّا مَن 

سَلبِهُما اَلغِنى وَ القُدرَةُ»



 هیچ کس قدر دو چیز را نمى‏داند مگر کسى 

که آنها را از دست بدهد، توانگرى و توانائى.


    نداند کسى قدر و ارج دو چیز،

    بود قدرت و بى‏ نیازى است نیز

 جز آن کس که روزى شود ناتوان‏
 کند او ز فقر و ندارى فغان‏
==

493 «شَرُّ المُحسِنینَ المُمتَنُّ بِاحسانِهِ» 


کسى که با نیکى کردنش بر مردم منّت گذارد 

بدترین نیکوکاران است


    باحسان چو منّت گذارى کنى،

    بدین شیوه، با خلق یارى کنى

 به نیکى نباشد بتر از تو کس‏
، تو را فکر آسایش خویش بس‏

=

494 «شَرُّ النّاسِ مَن کانَ مُتَتبِّعاََ لِعیوبِ 

النّاسِ عَمیَاََ عَن مَعایِبِه»


 بدترین اشخاص کسى است که معایب خود را نبیند 

و دنبال عیوب مردم باشد


    چو باشد کسى غافل از عیب خویش

    بهر کس تواند، زند طعن و نیش‏

 پى عیبجوئى مردم بود
 از او نیست بدتر، چو کژدم بود

=

495 «شَرُّ العَمَلِ ما أَفسَدتِ بِهِ مَعادَکَ»

 بدترین عمل آن ست که با آن آخرتت را خراب کنى.

    چو کارى معاد تو سازد تباه

    فزاید تو را بار جرم و گناه

، بتر نیست از آن، بترکش بکوش‏

، نه جز سود نبیند نصیحت نیوش‏

==

496 «شَرُّ الولاةِ مَن یَخافُهُ البَرىُ‏ء» 

بدترین فرمانروایان کسى است

 که بیگناه از وى بترسد.


    بترسد چو از حاکمى بیگناه

    نباشد به بیچارگان او پناه،

، بود بدترین حاکم آن زشتخو
 گریزند بسیار مردم از او

==

497 «شَرّ الأَخلاقِ اَلکذبُ وَ النِّفاقُ»

 دروغگوئى و دو روئى بدترین خویها است

    دو روئى بود بدترین خلق و خوى

    بزشتى، دروغ است همسنگ اوى‏

 نفاق از دروغ است و نا راستى‏
 چو ناراستى، قدر خود کاستى‏

==

498 «شَرُّ النّاسِ مَن لا یُقبَلُ العُذرَ

 وَ لا یُقیَلُ الذَّنبَ»


 بدترین مردم کسى است که پوزش را

 نپذیرد و از گناه نگذرد


    مبادا نباشى تو پوزش پذیر،

    که پوزش پذیر است ربّ قدیر

 بپوزش چو کس از گنه نگذرد،
 هم او بدترین خلایق بود

=


499 «شَرّ النّاسِ مَن لا یَثِقُ بِأحَدِِ لِسوءُ فِعلِهُ» 

کسى که به علّت بدکارى خودش به هیچ کس 

اعتماد نکند بدترین مردم است 


چو کس را نباشد به کس اعتماد، 

روا نیست نیکوئى اندر نهاد 

به شرّ و بدى نیست چون او بیاد 
بسستى گراید و را اعتقاد 
=

500 «شَرُّ الأَخَوانِ المُواصِلُ عِندَ الرَّخاءَ 

وَ المُفاصِلُ عِندَ البَلاءِ» 




بدترین دوستان آنستکه به هنگام آسایش پیوند 

کند و وقت گرفتارى جدائى جوید 



کند با تو پیوند اگر دوستى، 
بشادى بود چون رگ و پوستى 

چو وقت بلا ترک گوید تو را، 
، از او نیست بدتر بشرّ و جفا 
=
کتاب هزارگوهر
سیدعطاء الله مجدی
=
گردآوری : م.الف زائر



منبع این نوشته : منبع
«شَرُّ ,بدترین ,مردم ,نباشد ,پوزش ,النّاسِ ,«شَرُّ النّاسِ

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره 485


مولاعلی ع


485 «سَفهُکَ عَلى مَن دونَکَ جَهلُُ مُوذىُُّ» 

در افتادن تو با کسى که از تو پائین‏تر است 

نادانى آزار دهنده ‏اى است 



به قدرت چو کس باشدت زیر دست

به استیزه با او مکن خویش پست 
 که از جهل موذى است پیکار تو 

‏ چرا نیست زین کارها عار تو
=

کتاب هزارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

=

گرد آوری : م.الف زائر




منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره492


مولاعلی ع


492 «شَیئانِ لا یَعرِفِ قَدرُهُما اِلّا مَن 

سَلبِهُما اَلغِنى وَ القُدرَةُ»


 هیچ کس قدر دو چیز را نمى‏ داند مگر کسى 

که آنها را از دست بدهد، توانگرى و توانائى.


    نداند کسى قدر و ارج دو چیز
    بود قدرت و بى‏ نیازى است نیز

 جز آن کس که روزى شود ناتوان‏
 کند او ز فقر و ندارى فغان‏

=

 کتاب هزارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

=

گردآوری : م. الف زائر




منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره494


مولاعلی ع


494 «شَرُّ النّاسِ مَن کانَ مُتَتبِّعاََ لِعیوبِ 

النّاسِ عَمیَاََ عَن مَعایِبِه»


 بدترین اشخاص کسى است که معایب خود را نبیند 

و دنبال عیوب مردم باشد


    چو باشد کسى غافل از عیب خویش
    بهر کس تواند، زند طعن و نیش‏

 پى عیبجوئى مردم بود
 از او نیست بدتر، چو کژدم بود

=

 کتاب هزارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

 =

 گردآوری : م .الف  زائر






منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره491


 مولاعلی ع



491«شَیئانِ لا یُوازِنهُما عَمَلُُ حُسنُ الوَرَعِ
 وَ َالإِحسانِ اِلى المؤمِنینَ»

 دو چیز است که هیچ کارى با آنها برابرى نمى‏ کند، پارسائى 

به نحو شایسته و نیکى با مؤمنان


    نباشد پسندیده ‏تر از دو کار

    سزد گر تو را هر دو باشد شعار،

 یکى پارسائى به وجه نکو

 دو، احسان به مخلوق اى نیکخو
==

کتاب هزارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

=

گردآوری : م .الف زائر



منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره493


مولاعلی ع


493 «شَرُّ المُحسِنینَ المُمتَنُّ بِاحسانِهِ» 


کسى که با نیکى کردنش بر مردم منّت گذارد 

بدترین نیکوکاران است


    باحسان چو منّت گذارى کنى،
    بدین شیوه، با خلق یارى کنى

 به نیکى نباشد بتر از تو کس‏
، تو را فکر آسایش خویش بس‏
=

کتاب هزارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

=

گرد آوری : م.الف زائر




منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره495

 

مولاعلی ع


495 «شَرُّ العَمَلِ ما أَفسَدتِ بِهِ مَعادَکَ»

 بدترین عمل آن ست که با آن آخرتت را خراب کنى.

    چو کارى معاد تو سازد تباه

    فزاید تو را بار جرم و گناه

 بتر نیست از آن، به ترکش بکوش‏

 نه جز سود نبیند نصیحت نیوش‏
==

کتاب هز ارگوهر

سیدعطاء الله مجدی

=

گردآوری: م.الف ز ائر




منبع این نوشته : منبع

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره489 تا 500


مولا علی ع

490 تا 500

490 «شَیئانِ لا یوزَنُ ثَوابُهُما اَلعَفو وَ العَدلُ»


 دو چیز است که اجر آنها را نمى‏ توان سنجید، یکى 

گذشت از گناه و دیگرى دادگسترى


    دو چیز است افزونتر اندر ثواب،

    یکى عفو و بخشش بجاى عقاب

 دگر در گه قدرت است عدل و داد
‏ که مظلوم گردد ز دست تو شاد
=

491 «شَیئانِ لا یُوازِنهُما عَمَلُُ حُسنُ الوَرَعِ

 وَ َالإِحسانِ اِلى المؤمِنینَ»



 دو چیز است که هیچ کارى با آنها برابرى نمى‏ کند، پارسائى 

بنحو شایسته و نیکى با مؤمنان


    نباشد پسندیده ‏تر از دو کار

    سزد گر تو را هر دو باشد شعار،

 یکى پارسائى بوجه نکو

 دو، احسان بمخلوق اى نیکخو
==

492 «شَیئانِ لا یَعرِفِ قَدرُهُما اِلّا مَن 

سَلبِهُما اَلغِنى وَ القُدرَةُ»



 هیچ کس قدر دو چیز را نمى‏داند مگر کسى 

که آنها را از دست بدهد، توانگرى و توانائى.


    نداند کسى قدر و ارج دو چیز،

    بود قدرت و بى‏ نیازى است نیز

 جز آن کس که روزى شود ناتوان‏
 کند او ز فقر و ندارى فغان‏
==

493 «شَرُّ المُحسِنینَ المُمتَنُّ بِاحسانِهِ» 


کسى که با نیکى کردنش بر مردم منّت گذارد 

بدترین نیکوکاران است


    باحسان چو منّت گذارى کنى،

    بدین شیوه، با خلق یارى کنى

 به نیکى نباشد بتر از تو کس‏
، تو را فکر آسایش خویش بس‏

=

494 «شَرُّ النّاسِ مَن کانَ مُتَتبِّعاََ لِعیوبِ 

النّاسِ عَمیَاََ عَن مَعایِبِه»


 بدترین اشخاص کسى است که معایب خود را نبیند 

و دنبال عیوب مردم باشد


    چو باشد کسى غافل از عیب خویش

    بهر کس تواند، زند طعن و نیش‏

 پى عیبجوئى مردم بود
 از او نیست بدتر، چو کژدم بود

=

495 «شَرُّ العَمَلِ ما أَفسَدتِ بِهِ مَعادَکَ»

 بدترین عمل آن ست که با آن آخرتت را خراب کنى.

    چو کارى معاد تو سازد تباه

    فزاید تو را بار جرم و گناه

، بتر نیست از آن، بترکش بکوش‏

، نه جز سود نبیند نصیحت نیوش‏

==

496 «شَرُّ الولاةِ مَن یَخافُهُ البَرىُ‏ء» 

بدترین فرمانروایان کسى است

 که بیگناه از وى بترسد.


    بترسد چو از حاکمى بیگناه

    نباشد به بیچارگان او پناه،

، بود بدترین حاکم آن زشتخو
 گریزند بسیار مردم از او

==

497 «شَرّ الأَخلاقِ اَلکذبُ وَ النِّفاقُ»

 دروغگوئى و دو روئى بدترین خویها است

    دو روئى بود بدترین خلق و خوى

    بزشتى، دروغ است همسنگ اوى‏

 نفاق از دروغ است و نا راستى‏
 چو ناراستى، قدر خود کاستى‏

==

498 «شَرُّ النّاسِ مَن لا یُقبَلُ العُذرَ

 وَ لا یُقیَلُ الذَّنبَ»


 بدترین مردم کسى است که پوزش را

 نپذیرد و از گناه نگذرد


    مبادا نباشى تو پوزش پذیر،

    که پوزش پذیر است ربّ قدیر

 بپوزش چو کس از گنه نگذرد،
 هم او بدترین خلایق بود

=


499 «شَرّ النّاسِ مَن لا یَثِقُ بِأحَدِِ لِسوءُ فِعلِهُ» 

کسى که به علّت بدکارى خودش به هیچ کس 

اعتماد نکند بدترین مردم است 


چو کس را نباشد به کس اعتماد، 

روا نیست نیکوئى اندر نهاد 

به شرّ و بدى نیست چون او بیاد 
بسستى گراید و را اعتقاد 
=

500 «شَرُّ الأَخَوانِ المُواصِلُ عِندَ الرَّخاءَ 

وَ المُفاصِلُ عِندَ البَلاءِ» 




بدترین دوستان آنستکه به هنگام آسایش پیوند 

کند و وقت گرفتارى جدائى جوید 



کند با تو پیوند اگر دوستى، 
بشادى بود چون رگ و پوستى 

چو وقت بلا ترک گوید تو را، 
، از او نیست بدتر بشرّ و جفا 
=
کتاب هزارگوهر
سیدعطاء الله مجدی
=
گردآوری : م.الف زائر



منبع این نوشته : منبع
«شَرُّ ,بدترین ,مردم ,نباشد ,پوزش ,النّاسِ ,«شَرُّ النّاسِ

کتاب هزارگوهر کلمات گهربار مولاعلی ع - حدیث شماره488



مولاعلی ع


488 «سَفکُ الدِّماءُ بِغَیرِ حَقِّها یَدعو اِلى 

حُلول النِّقمَةِ وَ ََزَوالِ النِّعمَةِ»


 ریختن خون نا حقّ بخشم و عذاب خدا 

و نابودى نعمت مى‏کشد


    شود نعمت از خون ناحقّ تباه

    چو، قتل است بالاتر از هر گناه‏ 


 کشد کار قاتل برنج و عقاب‏

شود دین و دنیاى عامل خراب‏
=
کتاب هزارگوهر
سیدعطاء الله مجدی
=
گردآوری : م.الف زائر


منبع این نوشته : منبع